Beni Kimse Anlamıyor

Beni Kimse Anlamıyor

Zaman zaman siz de bu soruyu kendinize sormuşsunuzdur? “Beni neden kimse anlamıyor?”  Bu soruyu sormanızın onlarca nedeni olabilir. İnsan, doğası gereği yalnız kalması, toplumdan uzak yaşaması zor bir varlık. Toplum içinde yaşamak iletişim becerisi gerektiriyor. İletişim ise yönetilmeye muhtaç bir kavram. İletişim kavramına yaklaşımınız da kendi kendinize sorduğunuz soruların sıklığını belirliyor. Bu sorular sıklaşıyorsa iletişim yönetiminde sorunlarınız var ve önemli kazalara açıksınız demektir.

Geçtiğimiz hafta uzun yıllardır birlikte çalıştığımız, adını koymasak da mentörlüğünü yaptığına inandığım, ortak işler kurguladığımız bir arkadaşım benimle konuşmak istediğini söyledi. Bir süredir ayrı ayrı şehirlerde yaşıyoruz ve az görüşebiliyoruz. “Çok mutsuzum” dedi. Kimsenin onu anlamadığını düşündüğünü söyledi. Arkadaşım dolu dolu bir insan. Ne yapıyorsa en iyisini yapması gerektiğine inanan, yaptığı işe saygı duyan bir yapısı var. Ama en önemlisi insanlara ve kendisine saygısı var ve evrensel etik kurallarına sıkı sıkıya bağlı. Evrensel etik kurallarına sığmayan hiçbir şeye evet dedirtemezsiniz. Birlikte kurgulamaya çalıştığımız bir “fastfood” işi var. Makarnanın “fastfood” halini markalaştırma gayretindeyiz. İşin büyük çoğunluğu onun üstünde. Ben mümkün olduğunca müdahil olmamaya gayret ediyorum. Ama işi daha hızlı büyütme imkânımız var. Örneğin sosyal medyada yapacağınız küçük manipülasyonlarla daha fazla insanın sizi görmesini sağlamak gibi. Ürünlerde Çin tuzu (monosodyum glutamat) kullanmak gibi.

İlk işe başladığımız dönemlerde çok etkili bir sosyal medya platformunda gerçek takipçi sayımız 1.000 kişiyi bile bulmuyordu. Kuzenim de bu işlerle ilgileniyor. Halimize acıdığı için benden habersiz 2 saat içinde takipçi sayımızı 10.000’in üzerine çıkarttı. Sonra beni aradı, ben de sevindim. Ne güzel bir anda daha fazla görünür hale geldik diye düşündüm. Arkadaşım telaşla beni aradı. “Abi sosyal medyadaki durumdan haberin var mı?” dedi. Evet dedim. Durumu anlattım. Kabul edemeyeceğini ve kuzenimin yaptığı her şeyi geri almasını istedi. Düşündüm, haklı. Sosyal medya platformunda henüz 2.000 takipçiye ulaşamadık. Ama hepsi gerçek. Önceki gün bir rakip lokantaya gittim. Lezzet harika, doluluk harika. Arkadaşımı aradım, bu lokantayı bilip, bilmediğini sordum. Biliyor. Çin tuzu kullanıyorlar. Çin tuzunu samana koysan lezzetli oluyor. Ama insan sağlığına zararlı ve yanıltıcı. Bırak Çin tuzu kullanmayı kuralları tavizsiz uygulayarak glütensiz makarna yapıyor. Tüm Türkiye’de bunu hakkıyla yapan lokanta sayısı bir elin parmaklarını geçmez. Evrensel etik neyi gerektiriyorsa o. Böyle olunca da vahşi kapitalizm sizi üzüyor. Rekabette zorlanıyorsunuz. Her alanda haksız rekabetle karşı karşıya kalıyorsunuz.

Anlaşılmadığını düşünen insanların birçoğu yaşadığımız zamanın gerekliliklerini esas almayıp, herkes için geçerliliği doğrulanmış etik değerleri esas aldıkları için bu hisse kapılıyorlar. Bu insanlar okuyup yazıyorlar, kendilerini geliştirme ve öğrenme çabasını hiç bırakmıyorlar, adalet duyguları yüksek, insana yaklaşımları saygı ve sevgiye dayalı. Kimseyi ezmemenin çabasında ama kimseye de ezilmeme azmindeler.  Bu yaşam tarzını sürdürülebilir kılmak da oldukça zor. İşe insan alırken sıkça duyduğum bir söz var, “namuslu insan olsun.” Ne demekse? Bu kavram herkes için birbirinden ayrı şeyler ifade eder, oldukça subjektiftir. Biz genel kullanımını esas alalım. Namuslu insan olmak çalışan arayışında “asgari gerekliliktir.” Bizde ise “azami gereklilik” halini aldığı görülüyor. Toplum içinde yaşayan her bireyin namuslu yaşaması veya namuslu yaşamayı esas edinmesi bir zorunluluktur. Namuslu insan bulduğumuz için sevinmek değil, namussuzla karşılaştığımızda şaşırmak gerekli.

Sonuç olarak anlaşılmadığını düşünen insanlar mutsuz oluyor. Ekonomik krizlerin artması da hayatı onlar için zorlaştırıyor. İşte tam bu aşamada farkındalık oluşturmak gerekiyor. Kendi durumunu doğru tahlil etmek ve kendi dışındaki ortamı da anlamak bir zorunluluk. Sonrasında da doğru iletişim yönetimi. Öğrendiklerin, becerilerin, tecrübelerin hayatı zorlaştırmak için değil kolaylaştırmak için var. Seni anlaması gerekenlerin zihninde kendini anlatabildiğin kadar var olabilirsin. Kendini bir kez daha sorgula. Karşındakine kendini ne kadar ifade edebiliyorsun? Çağ, algılar üzerine kurulu. Etik değerleri göz ardı etmeden algıları da yönetebilmelisin. Anlatımın insanlarda istediğin etkiyi yaratmıyor olabilir. Etkiyi artırmanın yollarını ara. Konuları hikayeleştir. Gerektiğinde gerçeklikten kopmadan abart, tıpkı tiyatro sahnesindeki bir oyuncu gibi. Yaşanmış hikayelerle destekle. Mutlaka anlattıklarının doğruluğuna güven ve onlara inan. Sadelikten kopmadığına emin ol. Anlattıklarını her yaştaki, her eğitim seviyesindeki insanın anlayabileceği sadeliğe uyarlamaya çalış. Anlaşıl ol ki mutlu olasın.

Anlaşılabilmek dileğiyle.

H. Yücel Koç

MERSİN

31.Temmuz.2023